บทที่ 210

ดูเหมือนเธอจะไม่รับรู้ถึงบรรยากาศตึงเครียดในห้องอาหารเลย สายตาของเธอกวาดผ่านใบหน้าของอาเธอร์ไปชั่วครู่ ก่อนจะหันไปทางวิกเตอร์และลูน่าที่หัวโต๊ะ เธอโค้งคำนับอย่างนอบน้อม

“คุณท่านสมิธ คุณนายสมิธ หนูต้องขอโทษด้วยนะคะที่มารบกวนอาหารเช้า”

น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “เมื่อคืนหนูกลัวมากจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ